Los primeros días

De ochtend na mijn aankomst werd ik al vroeg wakker door de warmte van de zon op mijn gezicht. De zon staat namelijk de héle dag van 's morgens tot 's avonds op mijn raam (en op het balkon) te branden. Ik begon dan maar mijn koffers uit te pakken en mijn kleren weg te steken in mijn kast. Tot mijn grote verbazing merkte ik dat ik niets belangrijks vergeten was, héél unlike me. Nadat ik mijn kamertje wat opgefleurd had nam ik een fijne koude douche in onze fancy massagedouche - luxepony hé, je kent mij.

Na wat restjes van de Chinees die nog over was van de avond ervoor opgepeuzeld te hebben op het balkon, ging ik samen met Sobi de buurt verkennen.Ons appartement ligt ongeveer 8km ten zuiden van het Madrileense centrum in een residentiële buurt. Er zijn niet veel studenten te vinden, vooral veel oudjes en families. Gelukkig geraak je heel makkelijk in het centrum met de metro en de bus en dat op zo'n 20 minuutjes/een half uurtje tijd. Sobi legde me uit hoe ik aan een metroabonnement moest geraken en ze toonde me een rommelwinkeltje gerund door Chinezen waar ze echt álles hebben: van speelkaarten, opbergdozen en handdoeken tot potten, pannen, make-up en parfum.

Na ons buurtonderzoek besloot ik dan rond 14u30 te vertrekken naar mijn campus: Universidad Complutense de Madrid. Ik moest namelijk om 18u15 een test maken waar ze uit zouden afleiden op welk niveau mijn Spaanse taalvaardigheid zich bevond. Ik nam dus de metro naar "Ciudad Universitaria", 1 keertje overstappen en 3 haltes. Op 20 minuutjes was ik er. Dan moest ik er de faculteit van Rechten zien te vinden. Ik dacht dat dat wel geen probleem zou vormen, alles zou daar wel vlot aangegeven staan. Ja. Niet dus. Om 17u30 had ik EINDELIJK die faculteit gevonden, na 2,5 friggin' uur ronddolen op de grootste. Campus. Ooit. Ik zeg het, die campus is half zo groot als héél Gent, HUMONGOUS.

Kaartje van de campus, dat ik natúúrlijk niet bij had.

Maar goed, ik had de Rechtenfaculteit uiteindelijk dan toch op tijd gevonden, net als honderden andere Erasmusgangers. Na wat rondgekeken te hebben in de faculteit ging ik aanschuiven in de grote hal waar ik mijn test moest afnemen. Ik hoorde wat Vlaams gebrabbel achter me dus voegde ik me bij deze 2 meisjes, eentje van Gent en eentje van Leuven. We geraakten aan de praat en na 10 minuutjes kwam uit dat Els, het meisje van Gent, en ik al hadden gemaild i.v.m. onze Erasmus en hoe aan een kot te geraken hier. ¡Qué casualidad!

Na het maken van de test nam ik de metro terug naar "Francos Rodriguez", de metrohalte in mijn buurt. Eens aangekomen ging ik naar de supermarkt, wat inkopen doen. Ik was echt verbaasd over hoe goedkoop het wel niet was als je een beetje zocht. Zo kon ik voor €2 zes verse croissants kopen, een fles witte wijn voor €3, een fles cava voor een luttele €1,73 (en hij was zelfs lekker!)... Echt álles was goedkoper! Ik kwam buiten met 3 zakken vol eten en drinken en ik moest nog geen €25 betalen! Zot.

Rond 20u30 was ik dan eindelijk thuis, bekaf. Na mijn avondeten (diepvriespizza :-() ontspande ik nog een beetje met wat muziek en Skype met mijn ouders, maar daarna ging ik toch al redelijk vroeg slapen. De volgende dag moest ik namelijk om 9u alweer aan de Faculteit van Tandheelkunde staan voor een infosessie voor de Erasmussers. Het was best interessant allemaal, maar ik moest toch echt moeite doen om niet terug in slaap te vallen in die cinemazetels. Daarna ging ik met Els op zoek naar onze faculteiten (Els doet communicatiewetenschappen) om wat papieren in orde te brengen. Na anderhalf uur was dat allemaal geregeld. Dan zochten we het polyvalente gebouw op om onze studentenkaart te regelen. Man, dat DUURDE! Die Spanjaarden zijn zo sloom, allemaal met een "mañana"-mentaliteit. Daar moet ik echt nog aan wennen. Ik ben gewend om alles zo snel mogelijk in orde te maken zodat ik er vanaf ben en me daar geen zorgen over hoef te maken. Dat is hier dus not done. Toen dat eindelijk in orde was, gingen Els & ik op zoek naar de faculteit van Statistiek waar we moesten zijn voor onze Erasmuskaart. Godmins. Niet. Te. Vinden. Anderhalf uur hebben we in de blakende zon rondgelopen, op zoek naar die faculteit. Toen we 'm eindelijk gevonden hadden, gelukkig als we waren, bleek dan ook nog eens dat het Erasmusbureau gesloten was. Seriously. Ik kon echt achterover vallen. Na die ontnuchtering sleepten we ons dan maar terug naar de metro, waarna ik weer naar mijn appartementje terugkeerde.

's Avonds ging ik met mijn kotgenoten naar een botellón, spontaan georganiseerd door enkele Erasmusstudenten. Een botellón is dus een samenkomst van jongeren in een park of een andere publieke plaats. Iedereen neemt z'n eigen drank mee en het is gewoon de bedoeling om gezellig samen te zijn, wat te babbelen enzo. Het zou plaats vinden in het park aan de Templo de Debod, ruïnes van een oude Egyptische tempel. Aangezien het slechts 2 dagen geleden bekend was geraakt dat er een botellón zou zijn, verwachtten we niet teveel mensen. Daar zaten we ook weer helemaal mis. Minstens 700 man was daar aanwezig. Bomvol stond dat park.

Botellón bij de Templo de Debod

We zijn dan niet zo lang daar gebleven. Met dat er zoveel volk was was het ook moeilijk om te socializen. De groepjes waren allang gemaakt toen we daar aankwamen. We zijn dan tegen 1u vertrokken naar Sol waar we nog iets zijn gaan drinken. Die bar was echt zálig. Alles was wit geschilderd en overal stonden kleine vierkanten tafeltjes met vierkanten krukjes bij. Het beste aan de bar was echter de prijs van het bier. Voor €3 kreeg je daar een emmer ijs gevuld met 5 pintjes. Of als je in een vlotte bui bent, kan je ook voor €20 30 pintjes krijgen. Nie shlecht, me dunkt. Het was rond 2u toen we daar aankwamen denk ik. In ieder geval hoorden we plots heel veel gejoel en gelach. Toen we omkeken stond er een oudere dikke ober op een van de kleine tafeltjes zwoel te dansen op Ke$ha. Hij had een witte t-shirt aan en was bier over z'n hoofd en buikske aan het gieten terwijl hij zich er met de andere hand fijn mee inwreef HAHA. Hi-larisch.

€3 voor 5 pintjes HUYYYY

Na die goedkope pintjes vonden mijn vrouwelijke kotgenoten wel dat het tijd was om een cocktailtje te gaan drinken. We zijn dan ergens op een terrasje gaan zitten waar ik de grootste Daiquiri ooit kreeg voor een schamele €4. Andy ging dan weer voor een halve liter, maar dat kon de barman klaarblijkelijk niet onthouden want hij kwam af met een liter bier. Oh well! We zullen maar niet klagen zeker.

Andy met z'n vlotte pint

Nadat al de alcohol op was en de bar sloot, besloten we dan ook maar ons appartementje terug op te zoeken. Na een beetje uitgeslapen te hebben -voor zover dat gaat in deze hitte- gingen Sobi, Andy & ik eindelijk het centrum eens een beetje verkennen en nog wat spulletjes voor me regelen. Zo zijn we wat foto's gaan afprinten om mijn kale muur wat op te fleuren en ben ik ook een Spaanse simkaart gaan halen. Mijn Spaanse nummer staat in de eerste blogpost.

Mijn fotomuur

Nadat de boodschappen gedaan waren gingen we wat tapas eten. We wisselden onderling onze bordjes uit: roquefortkroketjes, brood met brie en varkensvlees en een soort van varkensvlees gedrenkt in een alcoholisch sausje met patatas bravas. Heel lekker allemaal! Daarna gingen we het Palacio Real bezoeken. Voor €5 mochten we binnen en het was echt huuuuge! We bezochten de eetkamers, slaapkamers, zitkamers en talloze andere kamers van het paleis. Het was ook echt opvallend dat ze voor elke kamer precies een andere interieurarchitect hadden aangenomen. Geen enkele kamer of hal paste bij de voorgaande. 't Was echt een samenraapsel van verschillende stijlen, zelfs kamers met een behangpapiertje met Aziatische draken en vissen kwam je er tegen. Dat staat eigenlijk lijnrecht tegenover bv. Buckingham Palace en Versailles, waar alles piekfijn uitgedacht is en waar alles perfect bij elkaar past. De Spanjaarden zijn dus zelfs op interieurvlak een pak losbandiger! Wel cool. Na de vertrekken van de koning en koningin hebben we de koninklijke apotheek bezocht en daarna het wapenmuseum. Dat laatste was ook echt héél vet. Voor we naar binnen gingen hadden we afgesproken onze favoriete wapenuitrusting, harnas en paardenharnas te kiezen :-D Ik koos voor een houten kruisboog waar bloemetjes in gekerfd waren, een heel vet rond schild, een zwart harnas en een harnas voor mijn denkbeeldige paard met een hoorn op het hoofd! Ik zou zo een fashionable riddertje geweest zijn! Na dat bezoek waren we wel echt doodmoe en zijn we weer op een terrasje gaan zitten waar Andy & Sobi churros con chocolate hebben gegeten. Ik heb ook eens geproefd maar ben er niet zo weg van.

Tapas!

Andy bij een fontein voor het paleis

Buitenkant van het paleis

Binnen in het paleis

Churros

Na de churros gingen we weer terug naar huis waar we de avond hebben afgesloten met een film: Juan de los Muertos, de Spaanse versie van Shaun of the Dead. Héél grappig! De volgende dag, het was ondertussen zondag, gingen we 's middags naar La Rostra, een markt in La Latina. Ik was echt in de zevende hemel. Die markt is echt gi-gantisch. We hebben er 3 uur rondgewandeld en nog lang niet alles gezien. Het was niet alleen een gewone markt met veel juweeltjes, kleren, leren tassen en boeken, het was ook een rommelmarkt. Als je een beetje zocht kon je ook daar echte pareltjes vinden. Zo heb ik er een zalige camera gekocht (Praktica Nova) voor een luttele €25! Daar heb ik voor afgepingeld als een echte pro want aanvankelijk vroeg hij er nog €50 voor. La Rostra was dus echt wel het coolste wat ik al gezien had tot nu toe, en het beste is (of ergste, vanuit budgettair opzicht gezien) dat deze markt ELKE zondag plaatsvindt!

Drool

Héél mooie lederen tasjes

Waaiers, die echt goed van pas komen in deze hitte

Rond 15u30 gingen we dan een tapasbar binnen waar we een klein beetje gegeten hadden, ook weer heel lekker. Andy & ik probeerden ook de vermout eens uit, een sterke drank die ze hier op tap hebben. Geen fan! Daarna wilden we de metro terug naar ons appartement nemen, maar net voor we wilden oversteken naar het station, hoorden we muziek van een binnenplaats komen. We besloten eens te gaan kijken, beste idee van de dag. We gingen de trappen af en kwamen op een binnenkoer die volhing met vlaggetjes, de muren waren beschilderd en iedereen was aan het lachen. Er was ook een aerobicsles aan de gang, maar geen serieuze. Het volk dat mee danste was allemaal in gewone kleren en iedereen had de grootste lol. Sobi & ik besloten mee te gaan doen terwijl Andy een pintje voor €1 dronk. Het was echt héél leuk! Na de aerobics bleven we nog een tijdje rondhangen. Het was er gewoon zo gezellig. Er was nog een optreden van twee kerels die sketches opvoerden. Wanneer ik het verstond was het wel heel lollig! Het was een protest tegen de Spaanse regering en hoe die de economische crisis aankaart. Daarna was er een gymkhana, een wedstrijd tussen verschillende teams die leuke opdrachten moeten volbrengen zoals bv. citroenen doorgeven met de mond, van die dingen. Dit hele gebeuren was eigenlijk ontstaan als een protest tegen de privatisering van de binnenkoer waarop al dit leuks plaatsvond. De regering was nl. van plan om de binnenplaats, na het afschaffen van het openbaar zwembad wat het eerst was, volledig ontoegankelijk te maken voor het gewone volk.

Verkoeling en wat aerobicsfun!

Kerel die random gitaar begint te spelen

Andy & Sobi

Tijdens de sketches

"Water zou geen onderhandeling mogen zijn, het is een basisbehoefte."

Rond 18u30 besloten we dan toch maar weer naar het appartement te gaan, we waren weer afgepeigerd genoeg. Na wat gegeten te hebben, hebben we samen gekaart: Irish snap, heel tof spel! En daarna hebben we naar Iron Sky gekeken, de meest absurde film ooit over Nazi's die na WO II in plaats van te assimileren zich verborgen hebben op "zie dark saaid of zie moen". Ook weer héél grappig!

Ok, dit was echt een héél lange post. Respect als je het volgehouden hebt tot het einde. De volgende zal over het bezoek van mijn fijnste vriendinnetjes Fenne, Lore & Esther gaan!

Besitos!
Zoë