¡Hola cariños!
Het wordt weer tijd om nog eens een nieuwe update van mijn toestand hier over te brengen. Het is ongelooflijk hoe druk ik het hier heb. Zoals ik vorige keer al schreef, ik heb hier geen rust. Ik ben constant op pad om maar zoveel mogelijk dingen gezien te krijgen of ze aan anderen te tonen.
Vorige keer ben ik gestopt met het bezoek van Eugène dus ik ga daar ook weer fijn verder. Het weekend na haar vertrek kreeg ik weer nieuw bezoek. Tine kwam me bezoeken vanuit Salamanca en Joren & Fredje kwamen af van Gent. Met Tine heb ik dan hoofdzakelijk geshopt -mag ook nog eens hé- terwijl we met de jongens vooral veel gegeten hebben. Tine bleef maar tot zondagnamiddag, Joren & Fredje tot woensdagmiddag. Aangezien Gloria & ik op maandag en dinsdag gewoon les hadden, konden we ons pas 's avonds bij hen voegen. 's Maandags zijn we lekker gaan eten in Ojalá (yet again) en nog iets gaan drinken in Via Lactea, een rockbar in Malasaña. 's Dinsdags hebben we de Templo de Debod bezocht, zijn we gaan uiteten in het Hardrock Café en zijn we daarna 2x opgesloten geweest in bars. We mochten niet meer buiten omdat de straten volliepen met protestanten waarvan sommigen niet de bedoeling hadden om gewoon vredig mee te wandelen. Die dinsdagnacht hebben we dan ook afscheid genomen aangezien er geen transport was de volgende dag wegens de algemene staking. 't Was een heel tof weekend!
 |
| Joren & Gloria |
Woensdag waren Gloria & ik aan het klagen dat we nog maar zo weinig gezien hadden van Spanje, hoewel we hier toch al een dikke 2 maanden zaten. Toen zei ik: "Gaan we dit weekend dan niet naar Granada?" en Gloria antwoordde: "Ok.". En zo geschiedde. Vrijdagnamiddag zaten we in de auto bij een 42-jarige Spanjaard genaamd Fernando. We deden aan carpoolen omdat dat niet alleen goedkoper was dan de bus, het was ook nog eens sneller. Hoeveel sneller wisten we niet, tot we na amper 3,5 uur rijden in Granada stonden terwijl die rit normaal zo'n 5 uur duurt. Pedal to the metal, dus. We bleven slapen bij Isa, een meisje dat 2 jaar geleden al bij mij in Gent is komen couchsurfen. Nadat we ons gesetteld en opgefrist hadden vertrokken we naar Thomas, een kameraad uit Gent die in Granada op Erasmus is. Met hem en zijn kotgenoot gingen we wat tapas smikkelen. Gloria & ik waren echt uit ons lood geslagen, ik kan zelfs zeggen dat we WOEST waren. €2, moesten we betalen, €2 voor een pint en een gigantisch bord tapas. In Madrid betaal je voor zoiets €7. Redelijk pijnlijk om te beseffen hoeveel geld we in Granada zouden uitsparen. Anyway, na die shock gingen we met Thomas mee naar een Erasmusfeestje in Camborio, een van de grootste clubs in Granada. Best leuk!
De volgende dag nam Thomas Gloria, Isa & mij mee naar de cuevas de San Miguel Alto: grotten waar dus effectief mensen in leven. Aangezien Thomas daar al wat mensen van kenden, konden we dus gewoon gezellig bij enkele grotbewoners binnen gaan zitten. De grot had een deurtje en was vanbinnen wit geverfd. Er waren twee kamers, in de eerste lag er een matras op de grond en stond er een tafeltje gemaakt uit een plank op een omgekeerde emmer en een koelbox. Er stond ook een TV, een frigo en een geïmproviseerde kast, gemaakt uit enkele planken. In de volgende kamer zagen we een bed staan. Elektriciteit tappen de bewoners af, maar natuurlijk is die niet op en top en valt die vaak uit. Toen we binnen kwamen zat een 39-jarige rastafari samen met een meisje op de matras onder een dekentje naar een oorlogsfilm te kijken. Ze nodigden ons uit om erbij te komen zitten, wat we dus ook deden. We merkten meteen dat het meisje niet zo right in her mind was. Isa, die psychologie studeert, kon ons naderhand ook vertellen dat ze overduidelijk psychologische problemen had. Ze had constant aandacht nodig, anders werd ze woest. Zo zei ze dat ze een echte artiest was en dat ze ontzettend goed Flamenco kon zingen, wat ze daarna dus ook deed. Ja, wat was dat man. Godmins. Wat. Een. Gekweel. Wij allemaal aan het klappen natuurlijk, "wauw, heel goed hoor!". Een zucht van verlichting kwam van ons allen toen ze stopte met zingen, we dachten dat het gedaan was. Maar toen liet ze merken dat ze nog een ander talent bezat, nl. flamenco dansen. "Wacht, ik moet me eerst even mentaal voorbereiden. Dat doet een echte artiest." waarop ze haar broek uitdeed waaronder een werkelijk prachtige wit-zwart geruite legging schuilging. Ze stond recht en ging voor de TV staan, waar ze dan begon te "dansen". De oorlogsfilm stond nog steeds op. Het was net een schiet scène, wat ervoor zorgde dat dat meisje dus zonder muziek, maar wel met het geluid van geweerschoten en flitsende beelden die vreemde schaduwen maakten op de wanden, stond te bewegen. Een heel bevreemdende ervaring. Nogmaals was haar "talent" niet echt om over naar huis te schrijven, maar dat lieten we niet merken en we feliciteerden haar. Ik kan nog enkele voorvalletjes in die grot beschrijven, maar dan wordt het hier weer te langdradig. Vraag me er maar eens achter als jullie meer willen horen! Anyway, na ons grottenavontuur zijn we weer goedkope tapas gaat eten, zijn we naar een kotfeestje geweest en daarna naar twee reggaeclubs. Weer een héél fijne avond!
 |
| Even van het uitzicht genieten op weg naar de cuevas |
De volgende dag sliepen we een beetje te lang uit. We hebben ons dan nog naar het Alhambra gehaast waar we gelukkig nog binnen mochten. Helaas hadden we wel geen tijd om het paleis te bezoeken, wat eigenlijk het mooiste gebouw is. Écht spijtig! Maarja, reden te meer om nog eens terug te gaan! Daarna zijn we snel onze koffertjes gaan halen bij Isa. We zijn nog snel wat tapas gaan eten, letterlijk op 4 minuten een bord met pasta, 2 boterhammen en patatas bravas opgegeten. Daarna namen we de taxi naar de plek waar onze Fernando op ons wachtte om ons mee terug naar Madrid te nemen. Na wat hilarische momentjes in de auto (stuiptrekkingen en onverwachte snurkjes) kwamen we weer aan in onze hometown. We konden toch wel besluiten dat het een geslaagd spontaan weekendje uit was!
 |
| Uitzicht vanuit Alhambra |
 |
| Uitzicht vanuit Alhambra |
Na zo'n zwaar weekend was ik 2 dagen ziek: koorts, hoofdpijn, keelpijn... Woensdag ging alles gelukkig weer beter en ging ik weer naar mijn lessen. 's Avonds gingen we naar een 80s party in Orange Café. De volgende dag gingen we naar Arno's kotfeestje en daarna naar een Mexicaans feestje in La Lupe. 't Was echt een héél fijne avond! De volgende avond dacht ik het toch maar een beetje rustiger te houden. Na wat filmpjes gekeken te hebben ging ik dan ook fijn op mijn gemak slapen. 's Zaterdags haalde ik mijn fototoestellen weer boven en maakte ik een herfstwandeling met Lobke door Parque del Retiro. Daarna zijn spaghetti gaan maken bij Evi, een meisje dat in Brussel studeert. Het was heel gezellig en lekker. Daarna zijn we weeral uitgegaan. De volgende dag hadden we afgesproken om met Lobke, Els, Gloria en 2 meisjes die haar vanuit Gent kwamen bezoeken, Anaïs en Hanna, te gaan uiteten in Ojalá (DUIDELIJK ons favoriete stekje) en naar een jazzcafé te gaan waar die avond een bluesoptreden plaatsvond. Ja, viel dat even tegen. Het was wel gezellig, daar niet van, maar de muziek was nu niet echt om over naar huis te schrijven. En dan hebben we het nog niet over de drankprijzen: €5,50 voor een halve liter water, €6 voor een colaatje. Er mag dan wel geen inkom gevraagd worden, het hadden dan toch tenminste fatsoenlijke muzikanten mogen zijn. But oh well, dan hebben we dat ook eens meegemaakt! 's Maandags en 's Dinsdags ben ik weer naar de les gegaan en dinsdag 's avonds mochten we gratis naar de nieuwe Twilight gaan kijken, gedubd weliswaar. Ik dacht eerst, God, wat gaat dat worden. Maar eigenlijk viel dat dubben wel mee, na eventjes denk je er al niet meer bij na. Voor de film daarentegen kunnen we geen excuses maken: echt VER-schrikkelijk. Niet dat dat me nog verbaasde. Na de film kon ik wel nauwelijks nog op mijn benen staan, ik voelde me ZO slecht. Ik had een koortsaanval en deed niets anders dan hoesten. Ik haastte me naar huis (voor zover dat mogelijk was, met die rottige busdiensten die op niks trekken) en kroop snel in mijn bedje. Het heeft tot vrijdagavond geduurd vooraleer ik weer wat energie had, tot maandagavond vooraleer ik niet meer elke 5 minuten in een oncontroleerbare hoestbui uitbrak. Zo ziek ben ik al jaren niet meer geweest. Ik ben in ieder geval blij dat dat nu voorbij is en ik dus mijn ziektes voor dit jaar gehad heb. Er is dus geen kans meer dat ik met Kerst thuis niet alles wat mij voor de neus gezet wordt kan oppeuzelen. Thank God.
 |
| Belletjes in Retiro |
 |
| Straattheater in Retiro |
 |
| Lobke |
 |
| Zonsondergang in Retiro |
 |
| Bootje varen in Retiro |
Dinsdagavond zijn we, zoals de meesten onder jullie wel weten, naar een match van de Champions League gaan kijken: Real Madrid - Ajax. We zaten op de slechtste zitjes en de voetballers zagen er voor ons uit als kleine stokkenmannetjes en moesten we onze camera's gebruiken om in te zoomen (pas goed in de tweede helft hadden we door welke speler Cristiano Ronaldo was), desalniettemin was het een ervaring om nooit te vergeten. Het Estadio Santiago Bernabéu is zó indrukwekkend, echt ongelooflijk hoeveel volk daar binnen kan! Als het niet zoveel zou kosten zou ik daar wel vaker zitten!
 |
| Lobke, Gloria, Evelien & ik |
 |
| Een van die witjes vanboven is Ronaldo |
Zo, weer een veel te lange post. De volgende zal waarschijnlijk na Kerst komen, wanneer mijn Erasmus al op z'n einde loopt. SAD! :( Van 21 tot 30 december ben ik trouwens terug in het Belgenland dus als jullie misschien willen afspreken, laat maar horen want ik ben mijn agenda aan het opmaken!
Besitosssss!
Zoë
