De espuma, toros de rodeo, vintage cafés, ardillas y pizza

¡Hola cariños!

Het is weer even geleden dus ik dacht dat het nog eens tijd was voor een blogpost. Ik weet precies wel niet veel meer van wat er mij de laatste weken allemaal overkomen is. 't Is zo moeilijk om alles te onthouden! Ik zou meer moeten neerschrijven.

Anyway, nadat Lore, Fenne & Esther terug naar België vertrokken had ik nog één week vrijheid over voor mijn lessen officieel begonnen. In die week ben ik met mijn kotgenoten en hun vrienden naar een foamparty geweest. Hoe prepared we ook waren (mondmaskers, duikbrillen, de hele rimram), het heeft niet mogen baten. Met mijn 1m55 kwam ik vast te zitten tussen het rowdy volk en in een mum van tijd zat ik van top tot teen onder het schuim. Schuim in mijn ogen, schuim in mijn mond, en het bleef maar komen. Ik kon niet ademen en zag geen steek. Toen ik uiteindelijk uit de dichte menigte raakte, merkte ik dat ik letterlijk een toren van schuim op mijn hoofd had. Als iemand op dat moment een foto van me had gemaakt -THANK GOD that didn't happen- durf ik ervoor te wedden dat ik er uitzag als een doorweekte schuimdwerg.

Andy was born ready

De avond van het schuimfiasco kwam paps ook aan in Madrid. Hij kwam hier voor 3 dagen op bedrijfsbezoek (stiekem was het gewoon een plezierreisje met wat collega's). Daar moest ik natuurlijk van profiteren. Ik ging met hun mee uiteten in het flamencorestaurant "Las Chinitas" en maakte zo mijn eerste échte flamencoshow mee. 't Is eens iets anders. Wel leuk voor even, maar na anderhalf uur hakkengetokkel en gekweel door de Spaanse Mick Jagger -althans, dat dacht 'm toch- had ik er toch wel genoeg van. De tapas die we voorgeschoteld kregen was wel lekker, maar toch ook niet super, niets speciaals. De volgende dag ging ik nog even met paps door de stad wandelen en een slaatje eten alvorens we alweer afscheid namen.

Flamencoshow in Las Chinitas

Maandag begonnen dan de eerste officiële lessen. Gloria, een meisje dat hetzelfde als mij studeert aan de UGent, was ondertussen ook aangekomen dus was ik niet alleen met de stress die bij al het geregel kwam kijken. Het werd al snel duidelijk dat die Spanjaarden hier allemaal een mañana-mentaliteit hebben: "Oh maakt niet uit, binnen een maand moet je je vakken gekozen hebben. Ga maar eens naar een paar lessen, kijk eens wat je bevalt, ga eens naar lessen van verschillende proffen...". Helaas deelt de UGent dat gevoel niet. We moesten zo snel mogelijk ons curriculum in orde maken wat ervoor zorgde dat we de hele week naar honderden lessen moesten gaan om te kijken wat ons beviel en wat eventueel als equivalent zou kunnen dienen voor een vak in Gent. Uiteindelijk zijn we er nu, na een dikke 2 weken, éindelijk uit. Voor de geïnteresseerden, dit zijn de vakken die Gloria & ik dit semester gaan volgen hier in Madrid:

• Teatro renacentista inglés (equivalent voor "Shakespeare"): de prof. spreekt als Ushi en heeft al wat bedenkelijke uitspraken gedaan (e.g. "Forget about alliteration and assonance, not important."). De leerstof is wel nog interessant. We moeten 8 toneelstukken lezen en ze heeft er wel leuke uitgekozen. Op dit moment ben ik bezig aan A Midsummer Night's Dream.Ik kijk wel uit naar dit vak. Helaas moeten we ook een audiovisueel projectje doen dat op 30% van de punten staat. Hiervoor moeten we een theater naspelen en dit filmen, incl. decor, props, make-up, kostuums...
• Texto y discurso en inglés (equivalent voor "tekst en genre"): de prof. babbelt als een zenuwachtig eekhoorntje maar ze is wel vriendelijk en weet duidelijk waar ze over spreekt. Tof vak!
• Introducción a la gramática española (equivalent voor "Spaanse taalkunde IV"): ja, je leest het goed. Als equivalent voor de zware vierde taalkunde hebben Gloria & ik een introductie tot de grammatica gelijkgesteld gekregen. In het begin dacht ik dat het gelijk was aan Spaanse Taalkunde I, maar het is duidelijk wat abstracter en we bespreken veel interessantere dingen. Zo hebben we het tot nu toe al gehad over corpora, de verschillende grammatica's die doorheen de tijd geschreven zijn... De prof is ook heel interessant en het is overduidelijk dat ze verliefd is op haar vak. 
• Literatura hispanoaméricana: de la Vanguardia a nuestros días (equivalent voor "Hispano-Amerikaanse literatuur II"): dit vak hebben we grotendeels vanwege de professor gekozen. Ook zij is heel interessant om naar te luisteren. Het nadeel is wel dat we een énorme literatuurlijst moeten afwerken voor dit vak. We moeten maarliefst !!!11!!!! (elf, once, eleven, onze...) volwaardige boeken lezen, in het Spaans natuurlijk. We moeten hier ook een presentatie voor doen over een boek/gedicht/toneelstuk naar keuze gepubliceerd in de 21ste eeuw. 
• Introduccion teórica a los estudios literarios (equivalent voor "Poëtica"): het zwaarste vak, enkel en alleen al omdat we geen knol verstaan van wat de professor zegt. Hij spreekt zó snel en slikt ontzettend veel lettergrepen in. Inhoudelijk is het wat te vergelijken met ALW, alleen is het een beetje filosofischer. 

De eerste week was dus ontzettend zwaar, niet alleen door al het rondrennen voor school, maar Gloria & ik zijn ook nog twee keer uit geweest. Eén keertje wilden we gaan salsa dansen maar omdat we te laat waren zijn we dan maar gewoon wat gaan drinken op Sol met wat Britten die we hadden leren kennen. De tweede keer zijn we naar Malasaña geweest waar we hééééérlijke pizza gegeten hebben en wat toffe barretjes hebben aangedaan. Daarna zijn we naar Pacha geweest, een marginale discotheek. Zeg maar Overpoort x100. Ik vond het persoonlijk echt horrible. Maar goed dat we stiekem waren binnengeglipt met een grote groep mensen die gratis binnen mochten, anders hadden die 2 uurtjes verschrikkelijk slechte muziek, snobs en rodeostieren ons 15 euro gekocht.

Rodeostier in Pacha, woepdiedoe.

Het daaropvolgende weekend gingen Gloria, Els & ik met Erasmus Student Network naar Salamanca en Ávila, twee stadjes op ongeveer 3 en 1,5 uur van Madrid. Dat was echt superleuk! We hebben zo niet alleen heel wat mensen leren kennen, ik heb ook mijn liefste Tine terug kunnen zien die nu zelf op Erasmus is in Salamanca. We kregen er een rondleiding en na het officiële gedeelte nam Tine het over en werd zo onze persoonlijke gids. Ze toonde ons wat verborgen juweeltjes die we zonder het inzicht van een echte charra (inwoonster van Salamanca) nooit hadden ontdekt. Héél fijn! We hebben heerlijke tapas gegeten en 's avonds gingen we fijn dansen. Salamanca is ook echt een prachtige stad, maar wel dag en nacht verschil met Madrid. Salamanca is heel gezellig en het historisch centrum is klein maar fijn, in tegenstelling tot Madrid waar de bezienswaardigheden kilometers uit elkaar liggen. Het zijn gewoon twee compleet verschillende steden met elk hun charmes. Ik had het ook in ieder geval niet erg gevonden, had ik mijn Erasmus in Salamanca moeten doorbrengen.

Plaza Mayor, erg gelijkend op die van Madrid, alleen mooier verlicht

Tine, mijn favoriete charra

De Gothische kathedraal

Ávila was ook héél erg mooi, maar helaas hebben we daar veel te weinig tijd gehad om rond te wandelen: slechts 2 uurtjes en daarin moesten we ook gegeten hebben. Als ik de kans krijg wil ik daar nog wel eens terug naartoe gaan.

Gloria & Els

De volgende dagen heb ik het wat rustiger aan gedaan. Ik was kapot na zo'n zware week. Ik ben braaf naar al mijn lessen geweest en enkel dinsdag gaan salsa dansen. Woensdag ben ik alleen in Chueca en Malasaña gaan wandelen, superleuke wijken die bekend zijn om het herbergen van de Madrileense hipsters. Ik heb er heel wat leuke winkeltjes ontdekt en een lekkere pasta gegeten.

Donderdagochtend sloeg ik op Facebook een babbeltje met Elien, een vriendin van de UGent die nu op Erasmus is in Huelva, toen die plots zei: "Zeg Zoë, wat als ik dit weekend eens naar Madrid kom?", waarop ik zei: "Ok.". Zo gebeurde het dat ik Elien vrijdag ging afhalen aan het Zuidstation en met haar wat ging drinken op Sol. De volgende dag zijn we naar Thyssen-Bornemisza geweest, een gigantisch museum met werken gaande van de veertiende eeuw tot hedendaagse kunst. 's Avonds zijn we naar Malasaña geweest waar ik Elien in contact bracht met de beste. pizza. ooit. (die van papa buiten beschouwing gelaten, duh.) We zijn nog een cocktailtje gaan drinken in Lolina, een héél cool vintage café, en we hebben nog een terrasje gedaan. Helaas was ik nogal ziek (ik loop al 2,5 week met een enorme verkoudheid) dus keerden we rond 2u al huiswaarts. De volgende dag gingen we naar Reina Sofia, mijn favoriete museum. Daar staat vooral moderne kunst tentoongesteld, niet alleen schilderijen maar ook héél coole installaties. Echt de moeite! Na ons redelijk korte bezoekje aan Reina Sofia -we hebben niet eens de helft gezien gekregen- haastten we ons naar huis waar Elien snel nog wat van mijn pasta naar binnen gestoken heeft alvorens zich klaar te maken voor de 7uur durende busrit terug naar Huelva. Het was wel echt supertof met Elien! Sowieso dat ik haar nog ga bezoeken, als het niet in Huelva is dan wel in Sevilla.

Lolina's Vintage Café

Museo Reina Sofia

Goed, ik denk dat dat wel weer genoeg is voor even. 19 oktober komen mijn ouders op bezoek dus daarna heb ik waarschijnlijk wel weer wat te vertellen. Fijn dat jullie weer gelezen hebben!

¡Besitos!